Hovud hovud hovud hovud

Snart ekspoderer hovudet mitt.  Enya går på full guffe.  Eg finn megsjølv i ein galen tilstand, å kjenner atter ein gong tiden flyr ut av handflaten min.  

Eg er Jack Sparrow, berre feit. Frityrsteikt mat har du ikkje godt av.  Det burde faktisk spanjolane vite. 

Alle busseta er blå.  Blå og laga av plastikk.  Det er ikkje plass til beina, sjølv om eg berre er ei dristig dame på 1.60.  Alle stader er det gamle, overvektige, ekle folk.  Dei går der å bablar engelsk i hytt og pine.  Eg tippar de har fira tusen celulitter pr. kvadrat millimeter av hud.  Ikkje eit vakkert syn skal eg fortelje.  Og alle kjerringane har feite, hamburgermagar.  Sjår ut som dei skal ha plass til eit heilt hus der inne, for ikkje å gløyme nokre par ongar til.

Eg for nærmast lyst å slutte å spise når eg sjår de, men det kan eg jo ikkje. Eg bor i frityrland.com

kanskje verda samanlikne dei med tjukkingane i USA snart?  Så blir det ein "fat revolution" her og. 

Steika, så eg er glad for at ikkje så veldig mange veit om denne sidan.  Eg er jo litt slem.  

Så sa eg at nynorsken var på vei

Eg skal no begynne å skrive på nynorsk på bloggen. 

Det at alt eg veit.  Det må vel til når vi har så mykje nynorsk som vi har no.  Skulle jo egentleg ikkje ha vore lov synast eg.  Eg vil heller skrive ein norsk stil eller novelle, eller kva som helst anna.  Men nei, eg skal begynne å skrive nynorsk.  Årh,  det gjer meg forbanna. Greitt, eg overdriver litt, du kan vel seie at eg ikkje har hatt ein så jævla bra start på dagen.  Haha, og dette som skulle bli mindre personleg. Det kan eg sjå. 

Herrefred eg saknar dei månadene som har vore.